silez + ukuk

— Ξέρετε σε εμάς τους νεότερους το όνομα του Εμπειρίκου λειτουργεί λίγο σαν μύθος. Γι’αυτό πείτε μου: Τι άνθρωπος ήταν;

— Πρώτα απ’ ολα είχε 9-10 ώρες δουλειά με τους ψυχαναλυόμενους. Είχαμε βιαστικό πρόγευμα, και αργά το δείπνο. Ήταν ένας άνθρωπος μεγάλης καλοσύνης, είχε μια τάση εξαλλοσύνης, που επειδή την φοβότανε —το λέω αυτό τώρα!— οπλιζότανε με αφάνταστη ευγένεια. Μια φορά θύμωσε και τρίζανε τα τζάμια —αλλά αυτό ήτανε πολύ σπάνιο. Του κάνανε άνθρωποι γαϊδουριές και δεν τους έστελνε στο διάβολο, είχε πολλή κατανόηση. Είχε μεγάλο εσωτερικό πλούτο, γνώσεις, μνήμη και αγάπη της ποίησης —αυτό ήταν το αντιστάθμισμα της υπερβολικής του ευγένειας… Μια φορά αντάλλαζαν ατέλειωτες φιλοφρονήσεις με τον Σικελιανό στο κορφόσκαλο της εισόδου, που ήταν κάτι το αφάνταστο… Μερικοί είχαν παρεξηγήσει την ευγένεια του Ανδρέα, αλλά εδώ στην Ελλάδα όμως συμβαίνει και το ανυπόφορο: να μιλούν στον ενικό στην οικιακή βοηθό και να εισπράττουν πληθυντικό. Εγώ προτιμώ τον ενικό, γιατί είναι ένα βήμα προς τη φιλία —ο πληθυντικός είναι κουραστικός.

Μάτση Χατζηλαζάρου: “Ζω από περιέργεια”